ayrılık

Ayrıldıklarında iki kişi idiler
çoğullardan tekiller
tekillerden çoğullara
söz ler kelime ler cümle ler
lerdiler lardılar
saat bire iki vardı
oturup iki kahve söylediler
biri içti
biri yudumladı
bir ayrılık mesafesi nedir ki
bir masadır bazen araya sığan, gittikçe genişleyen uzayan bir masa
yok muydu ümit
olsaydı kimse vuramazdı neşteri kalbeokadaryakın
ikisi de biliyordu
ayrılık için başka şansları yoktu
ya şimdi ya hiç
üstelik seviyorlardı, sevmişlerdi, seveceklerdi
peki birbirine benzemiyor muydu tüm ayrılıklar
bir kadın bir başka kadına ne kadar benziyorsa
bir erkek başka bir erkeği ne kadar unutturuyorsa
konuşmadılar ki, söylenmediler ki, tartışmadılar da
her şey bir bir yok oluyordu
içlerinde ne deniz, ne boğaz, ne de bir koy kaldı; yetmedi yağmur yağdı
eh biraz ağladılar, sonrası için sakladılar çoğunu
kalktılar, yürüdüler
bir söz çok fazla
bir el çok azdı
ikisi de görmüştü
tutunamıyorlardı
gittiğini gördü
kaldığını duydu
gidenin gerisin geriye dönüşü
kalanın kala kaldığı
o son sarılış
…......................
….da çare olmadı
elleri kolları kısaldı
gözler uzadı bir tek

biri avarelik etti, öteki serserilik
ne şiş yandı ne kebap
ikisine de bir şey olmadı
ya da öyle sandılar.