sokak

ben ki çıkılmaz bir sokağın kendisi olmuşum
yolunu bulmuş gibi gelirken sen, göz süzüp
sev işlemine koyulmuşum
buymuş demişim

ayaklarını kaldırıma her çarpışında
yüzün yere düşmesin diye bakmışım
elim tutabil diye varmış sanki
sen bilmeden yaşarmış
yaşarmış bir şey varmış...

beraber yürüdüğümüz bu sokak
çıkmaz bir sokak sonuçta
er geç bitiyor
sokağım bu kadar diyebiliyorum...
yalnızlığını gördüysen ben de bir parçasıyım diyorum
diyebiliyorum...
Gerisi,laf-ı güzâf
yani;
sokakta bir evin var
bir penceren var
manzarası bile var
denizden geliyor derler...
inanma deniz meniz yok
varsa da içimde var
sadece yüzebileceğin

O da yüzmek istersen,
kumsala vardığında denizden eser yok.