baki

ve birden
ayaklanıyor kör kadınım
bir adım dışarı
bir adım yana
bir ayak bilekten bükülerek
yamacına uzadığında
bir de ayaktayken gırtlağımda parelenen
sesimde çare arıyorken
düşünen kelimeler var gelirlerken bize

kendimize aitliğimizde
sarhoş pabuçlar bırakarak
oraya buraya
adını konmuş herşeye kanamadığımız gibi
kana kana içerlenen bir kırmızı ve bi mavi
neler yaşadıksa artık
kendimize açılan kapıların eşiğinde
tefekkür eden
bir özü korurcasına sahip çıkılan
tüm sarılmalar kendiliğinden doğruldu
kendi tavrına boyun eğen bir kuğu
nasıl da uzar denize susayan dudaklarda
tuzlu olur derler
baki derler
içilmez denilir
kâselerden taştın nice eyd ile
kan coğrafyamda eşk ile aşk bir arada
kıyılarımda
iç denizlerimde
ta ki enin ile son arasında
baki
der demez....